MENU

Gitti Güzelim Durak:(

Güzel Bir Akşamı Oldu Dünün…

13 Kasım 2009 Yorumlar (2) Okunma: 837 Günlük

Boşa giden koca bir gün!

Uzun zamandır planladığım işlerimi yapamadığım gibi bloğumla da ilgilenemedim. En büyük sebebi Allah’ın bana çile doldurmam için bahşettiği şu halk eğitimdeki usta öğreticilik konusuydu:) Evet, gerçekten tam bir çile kaynağı benim için. Yapmam gereken bir sürü iş varken + görüşmem gereken bir kişi ve uğramam gereken 2 resmi daire + internet üzerindeki işlerim vs… Hepsini 2 gün öncesinden planlamıştım. Yapmam da gerekiyordu.

Ama ne oldu, sağolsun halk eğitimdeki yetkilimiz sayesinde tam 3 saat boşu boşuna bekledim ve hiç bir işlemim yapılmadan yollandım. O yine iyi, peki ya yanına giderek, “bizim işlemleri ne zaman halledebiliriz” diye sormasaydım… Herhalde acil çıkması gerektiğini bildirmeden bizi orada bırakıp işine gücüne bakacak(!)tı!!!

İnsanlara saygısızlık etmek benim için büyük bir gaflet, öylede olması gerekli. Afedersiniz, sokakda gördüğüm köpeğin bile benim için bir yeri vardır. Hz. Yunus’un deyişi ile “Yaradılanı sev, Yaradan’dan ötürü”. Ama bugün bunu pek göremedim. Ki bir insan olarak! Hangi kendi nefsimi saymıyorum da, benim gibi acil işleri olan ve yaşça da büyük olan ve ailevi sorumlulukları olan abi/ablalarımızın bekletilmesi durumu daha da elzem kıldı! Bu basiretsizlikten sıkılarak  sayın yetkilimizin yanına hatırlatma amacı ile gittiğimizde ise gayet cana yakın(!), saygı çerçevesinde(!), sorumluluk bilinci(!) ile geri çevrildik!!!

Yanarım yanarımda, bu tip insanlar yok yere saygınlıklarını yitiriyorlar ona yanarım. Şahsen hala daha hakkında kişisel görüşlerimin olmlu olduğu bu  abi/ablalarım keşke kendilerini bu tavırları ile küçük düşürmeseler. Haddimi aşmayarak, insanlarla iletişim kurabilecek kadar zeka, beceri ve kültüre sahip olduğumu tahmin ediyorum. Daha önceleri metropol bir şehirde sosyal ve yoğun bir hayat tarzına sahip olmanın getirisi olarak, çok çeşitli ve fazlaca insanla ilişkim oldu/oluyor. En azından karşımdaki insana kim olurs aolsun saygı duymam gereketiğinin bilincindeyim. Keşke babam yaşındaki insanlard abunun bilinciyle hareket ederek her insanın bir onurun ve kültürünün olduğunu ve saygı duyulması gerektiğini düşünebilseler!

Olayın ayrıntısına girmek istemiyorum ki herkesin ne anlatmak is t ediğimi anladığını umuyorum. Bir yerden sonra bu insanların tavırları yüzünden haketmeyen insanlara da gereksiz bir tutum takınabiliyoruz ve bu şekilde hoşgörüyü unutarak hareket ediyor sonra da bir türlü ortayolu tutturamıyoruz.

Peki şikayet etmeye hakkımız var mı?

“Saygı görmek isteyen, saygı gösterir!” unutmamak lazım.

Belirli bir süre daha işler rayına oturana kadar bu sıkıntılarla karşılaşacağım gibi. Vaktimin büyük bir kısmının yoğun geçmesi aslında madden değilde zihin boyutunda geçekleşiyor. Bu tip durumlara kafa olarak kendimi fazlaca yoruyorum ve çok verimsiz günler yaşıyorum. Ki benim tek sermayam sabrım, yaratıcılığım ve pratikliğim. Bunlardan birini bile kaybedersem hayat bambaşka olur benim için! Umarım bugün yaşadıklarımı ben de sizlerde yaşamayız!

İyi günler dilerim:)

2 Responses to Boşa giden koca bir gün!

  1. ayşen dedi ki:

    Ne yazıkki bu tarz durumlara sıkça rastlayabiliyoruz,sabırlı olmaya çalışmalı ve uygun bi zamandada duyduğumuz bu rahatsızlıkları karşımızdakinin anlamasını bişekilde sağlamalıyız diye düşünüyorum.
    Herkese bol sabır diliyorum,çünki çoğu zaman elimizdeki en güçlü silah yanlızca “sabır” oluyor..

  2. bi dost dedi ki:

    dünyanın kendi etrafında döndüğünü zanneden insanlar ne yazık ki var:) buna daha çok inanmak için de dünyanın hükümdarı gibi davranıyorlar maalesef. katlanıcaksın:)

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir