“Türkçe, ağzımızıda anamızın ak sütü gibi temiz ve helal olmalıdır” derken Yahya Kemal ve bir zamanların en güzel Türkçe yazan şairi iken; benim bugünkü liselim Yahya Kemal şiirini anlamıyor; İstiklal Marşı dizelerinin manasını çözemiyor; Türkçe’yi sms diliyle yazıp, türkilizce konuşuyor.

Türkçe’nin yanlış kullanılması konusunda kaleme aldığın bu yazı için sana her şeyden önce Türkçe konuşan, yaşayan biri ve bir Türkolog olarak teşekkür ediyorum.

Yazında gözüme çarpan yazım yanlışlarının doğrularını yorumumun sonuna hemen eklemek istiyorum:

“…hoşluk gösteremiyorum” değil “…kimseyi hoş göremiyorum” ya da “…kimseyi hoş karşılamıyorum”

“tabii ki” değil “tabi ki”

Herhangi bir soru sorulmadıysa cümleye durup dururken “Evet”le başlanılmaz. {Cenk Koray amcamızın kemiklerini sızlatmayalım}

“…ilerki zamanlarda” değil “ileriki zamanlarda” (konuşma diliyle yazılmaz)Ayrıca o cümlede nesne eksikliğinden kaynaklanan bir anlatım bozukluğu da var :/

“…kavrulmuş bir kültürümüz”den ziyade “…yoğrulmuş bir kültürümüz” ifadesi daha güzel sanki.

“Ana dil” ayrı yazılır.

“Sebeb” değil “sebep”

Cümlelerin sonunda soru işareti ??! vs bol keseden kullanılmaz. Farkındayım vurgu yapmaya çalışıyorsun ama bu bile sms diline kaçıyor.

Düzeltmeleri ciddiye alacağını ümit ediyorum. Tekrar tebrik ederim hassasiyetinden dolayı.

* ‘Türkçe dili’ denmez, ya ‘Türkçe’ denir ya da ‘Türk dili’.
* Karikatürde de belirttiği gibi bağlaç olan ‘de’ ayrı yazılır.

Bunun gibi bâzı hatalar daha mevcut. Sanırım dikkatsizlikten kaynaklanan hatalar onlar da.

Umarım yanlış anlamamışsınızdır.