:) İlahi Falım. Ağzıma dolandı bu slogan, reklamı ilk izlediğim günden beri kendimce “edit”leyip kullandım:) Başlıkta da bu “edit”imin çoğul halini kullandım. Neden mi? Diğer bloger arkadaşları kastettiğimden;) İzmirli blogerlar bir yanaaa, diğerleri bir yanaaa… :) İşin aslı, biraz ibret-i âlem yapmak istedim… Hakkım da var hani;)

Geçtiğimiz Pazar günü (7 Kasım 2010) İzmir Blog Yazarları olarak toplaştık. Görüşme değildi, hele toplantı hiç değildi. Çünkü çok içtendi:) Frienfeed ve Facebook sayfalarından sürekli takip ediyordum. Beklediğim an gelmişti. Sonunda bana uygun bir günde buluşma kararı alınmış:) Sağolsun arkadaşlar unutmamış mesaj da yollamışlar. İzmir Blog Yazarları sitesinden de duyurulan buluşmaya Uğur ile gittik. Uğur çok uğraştı sağolsun, birlikte gidelim diye ama iş icabı geciktim. İyi de oldu, yoksa ben de onunla yarım saat yer arayacaktım[Çaktırmayın;) ]

Gündoğdu Meydanı’na yakın bir yerde idik. Sanırım 1 saat kadar geciktim:( Gittiğimde arkadaşlar tanışmış hatta bazı şeyleri konuşmuşlardı bile… Zorla da olsa Erdal ERDOĞDU sağolsun bize kısa özet geçti:) Erkenden gidip isim olarak herkesle tanışmak sohbet etmek isterdim. Kimin hangi blogu yönettiğini de. İzmir Blog Yazarları sitesinde ilgili yazıdaki liste var elimde ama adları bilsem iyi olurdu:) Umuyorum bir dahakine… Sohbetimiz çok güzeldi. Bir ara herkes kabuğuna çekildi, o da ayrı bir güzeldi. Herkes bir süre kendi arasında sohbetini devam ettirirken Mustafa TÜRKSAVAŞ bir sonraki buluşmayı ortaya sürdü:) Bir kaç fikir sunuldu. İletişim kurabilmemiz açısından ilk etkinliği bowling olarak belirledik. Sonraki her buluşmada farklı bir fikir ile devam edeceğiz.

Önümüzdeki ilk buluşma 5 Aralık 2010. İnternet veya bilgisayardan anlamanız gerekmiyor. Hatta bir blogunuz bile olmayabilir. Tek bir ortak noktamız var, blog konusuna ilgili olmak. Orada bir arkadaş samimiyetimizden etkilenmiş olacak ki, “Grubunuza nasıl üye olabiliriz?” vs… gibi bir şeyler sordu:) Mustafa arkadaş kendisine biraz bilgi verdi. Çok hoştu. Birlik olmak ve insanlara karışıp sosyalleşmek insanın hayatını hayal bile edemeyeceği kadar değiştirebilir. Hele de bu topluluk bilinçli ve insanlarla paylaşımı olan bir topluluksa.

Düşüncem o ki, önümüzdeki ve sonrasındaki buluşmalarda sayımız artacak. Elbetteki gereksiz kişilerle karşılaşacağız ama bu işin olumlu taraflarını bertâraf edemez:) Ben biraz daha disiplinli ve daha sıkı iletişim içinde olunmasından yanayım. Orada da belirttiğim üzere herhangi olumlu veya olumsuz bir olaydan topluluk olarak karar verilirsek herkes dêm vurabilir. Böylece 30-40 bloga aynı konu hakkında bilgi girilerek halkın dikkati çekilir. Bu da bizi daha sorumlu ve daha göz önünde bir topluluk yapar. Bir çok kişinin uzmanlık alanı farklıydı. Herhangi bir uzmanlığı olmayanlar da vardı(bilişim ile ilgili) ama herkesin hakkında bilgi sahibi olduğu bir şeyler var sonuçta ve anladığım kadarıyla bir amacımızda bu birikimleri diğerleri ile paylaşmak.

Bahane uydurmayın, İzmir’de iseniz, blog konusuna meraklı iseniz 5 Aralık’ta bizimle randevunuz var, yazın bir yere:) İsteyen herkes gelebilir. Gerçekten isterseniz gelebilirsiniz, istemezseniz bahanelerin ardı kesilmez. :/

Muhammet arkadaş ile araştıracakmışız mekanları ama nasıl oalcak bilmiyorum, pek iyi değilimdir bu konularda. Umarım herkesin memnun olacğaı bir bowling salonu buluruz. Hiç de bilmem nasıl oynanır bu oyun :) Çamura yatarız artık, bir şekilde kazanmak lazım :) Çok memnun kaldım, sonraki buluşmalarda yapacağımız şeylerle ilgili konuşurkende heyecan duydum. Güzel gideceğine inanıyorum. Yapmamız gerekenleri planlamak bize çok şey kazandıracak. Herkesi bekliyoruz. Friendfeed, Facebook hesapları ve blogu takip ederseniz haberdar olursunuz. Tüm arkadaşlara hoşsohbetlerinden dolayı teşekkür ediyorum. Umarım tekrar görüşme imkanımız olur…

Benze Yazılar:

1. Bu Kadar Olur!

Günlük

Bir çok arkadşın blogunda karşılaşıyorum “yazamama” sorunuyla. Belki kızanlar olacak ama aslında bu eleştiri kendime, kimse alınmasın;) Yazamıyorsa bir insan sanıyorum bunun nedenlerinden biriside “kaygı”dır. Acaba ne yazsam, nasıl yazsam vs… derken, iş işten geçiyor ve “artık yazılmaz ki :(” haline geliyor. Eğer bir amaç gütmeden, sadece yazmak için yazarsak sanıyorum bizi arkamızdan çeken o “isteksizlik” büyük oranda kaybolacaktır.

Tıpkı şuan benim yaptığım gibi. Söylemek istediğim çok şey olsa da söylemem gerektiğini düşünüyorum. Bu da beni “yazmamaya” götürüyor. İyisi mi bir şeyler yazmak. Tabiri câizse “hırsımı çıkarıyorum” :) Bugün çok temkinli yaklaştığım bir fırsatı teptim. Belki de kesinleşseydi bile zaten geri çevirecektim. Ama mesele o değil, bu imkanın benim hatam yüzünden elimden kaçması.

Üzülmüyorum. İnsanların bir şeylerin değerini anlamak veya başka fırsatların kıymeti bilmek için bazı şeyleri kaybetmesi veya bazı fırsatları kaçırması gerekiyor. Bunun kısa tanımı “tecrübe” :) Boşuna, “Tecrübe, istediklerimizi elde edemediğimizde kazandıklarımızdır.” dememişler, değil mi? Bazen belkide hiç olmayacağını bile bile fırsatların peşinden koşuyoruz bazen ise kesinliği ağır bassa bile yeteri kadar ilgilenmiyoruz. Açıkçası böyle durumlarda zamanı “herkesin bu durumu unuttuğu, bununla ilgili konuşmaların bittiği” zamana almak istiyorum:) İyi fikir?

Bir süredir canımı sıkan olaylar silsilesine bugün bir kaç tanesi daha eklendi. Bir kısmı güzel İzmir’in süprizleriydi… Sağolsun eksik etmiyor. Hergün bir başka duamı(!) alıyor, annesine minnet(!) ediyorum bu güzide megaköyün:) İzmir… Bak saptırdınız konuyu hı! :) Yazının başında diyecektim ki, “yazamıyorum ama bu yazıcak bir şey olmadığından değil”. Aksine… O kadar çok şey yaşanıyor ki bir yerden sonra, “nereden başlasam ki” diye düşünme gafletinde bulununca bir de bakmışsın ki artık çok geç.

İlk fırsatta öncelikle bahsedeceğim konu “İzmir Blog Yazarları Görüşmesi” olacak. Dilim döndüğünce aktaracağım. 2.si, blogun geçmişi, gidişatı ve geleceğiyle ilgili düşüncelerim olacak. Daha sonra bir kaç konu daha paylaşırsam eteğimdeki taşları dökmüş sayılırım:) Sonra işin diğer keyifli kısmı olan teknoloji formatına bir U dönüşü yaparız? ;)

Bedenimde hissettiğim yorgunluk uykusuzluğunda etkisiyle zirve yaptı. Göz kapaklarım sürekli görüş açıma engel olarak monitörümle aramıza giriyor:) Sanırım birazdan düşecekler :( Bu bana bir şeyler ifade ediyor. Mesela uyku? :) Malesef ki yarın iş yok, yarınki(00.56 – bugün) dersimi iptal etmiştim… Oturup yapmam gerekeni yapacağım evde, çalışacağım…

Mirkelam’ın da dediği gibi, “Geçip giden, zamanları, bir yerlerde bulsam. Sonra üzülsem, üzüldüğüme üzülsem…”. Videoyu izleyip kendinizi şarkının rahatlatan ritmine bırakın, hayallere dalıp hatıralarınızı yâd edin. Kaçırılan fırsatlar önemli değil, gelecek olanları düşünün… İşte o güzel klip:

Benzer yazı bulunmuyor.

Evet, 3-4 gündür sınava gireceğim, ” Gaziemir Hava Teknik Okullar Komutanlığı”nı aramaktan helak oldum :( Bilmeyene zor işte… Sınav, sözleşmeli astsubaylık sınavı. Pazar günü olacağı için cuma ve cumartesi hummalı yer araştırmamı derinleştirdim :) Sonunda ulaşım imkanı ve yer tayinini yaptım. Askeriyeyi arıyorum ya orayı aramak bile insanı gaza getiriyor :D Utanmasam yeniden radar icat edip arayüzünü yazıp Gaziemir Hava Teknik Okullar Komutanlığı’nı araştıracaktım :p İşin şakası bir yana, bu tip araştırmalar ölüm! Düşünsene, belki etrafta her gün gidip-gelen var. Ama biz hiç bir şey bilmiyoruz. Bu da şans işte. Otobüs seferleri vs derken sonunda c.tesi kalktım gittim.

4 ekimde biten kayıtlar sonrasında geçenlerde öğrendim ki başvurum kabul edilmiş. Askeri lise sınavını kazandığım halde alınmadığım için biraz sitemliyim. Ve nedense askeriyeye karşı umudum pek yok. Adamlar sanki bana küsmüşte almıcaklarmış gibi geliyor :) Şansımı denemek bile anlamsız geliyordu zaman zaman. Çok da istiyorum, askeriye gibi bir kurumda çalışmak gayet güzel olmalı? En azından kurum kuruluş amacı bile insanıetkiliyor.

Cumartesi gittim demiştim ya, öğleden sonra her nedense yoğunh bir trafik vardı. Otobüsler dolu geçiyor almıyorlardı :( Sonunda Gaziemir’e vardım. Tam 2 saatimi aldı :( İndiğim yerde bir memura sordum, tarifine göre ilerledim. Garanti olsun diye taksiciye sordum, sormaz olaydım! Arakdaş bu kadarda çıkarcılık olmaz yahu! Ne dese beğenirsiniz, “abi yürüyerek hayatta gidemezsin, yetişemezsin. Ya ….’dan ….’a doğru gitcen ….metre sonra karşına bi dolmuş durağı çıkacak, oradan …. dolmuşuna bincen ….’da inip oradan sola doğru bi 15 dk. yürüyeceksin….” vs… “Arkadşaım!” dedim, “Trafik polisine sordum” dedim, “15dk. da gidersin dedi” dedim, “ne ayaksın oğlum sen,çaakkaaaallll…” dedim! Tabii ki içimden dedim :) Ama dedim yani, içimden de olsa :p

Taksici çok renk verdi be abi! Şıp diye anladım çakallık yapmaya çalıştığını;) Ama “yer mi anadolu çocuğu” ;) “Tamam abi, sağol. Ben bugün yürüyerek tam yolu bulayım da yarın taksiyle atlar gideriz burdan. Haydi eyvallah…” dedim, devam ettim. Polis haklıydı. İlerledikçe anlıyordum:) Bir kaç kişiye sordum, hatta aralarında çarşıdan dönen askerler bile vardı :D Tarif ettiler etmesine de yolum biraz uzadı. Sonuçta polisin tarifine uysam dosdoğru bulacaktım:) Asker arakdaşlar çok yardımcı oldular. 5-6 kişi birden en doğru yolu tarif için uğraştılar ve beni alt geçite yönlendirdiler. olis ise hemzemin geitten yönlendirmişti. Çok sık tren geçtiği için (30dk. bir:p ) hemzemin tehlikeli:)

Altgeçidin faydası bugün(24 ekim) sabah ineceğim tren durağını tahmin etmemde büyük yarar sağladı. Asker işte, biliyor adamlar işini;) 30dk. yaya macerasındans onra yolu buldum. Nizamiyede nöbetçi komutana, “yarın ki astsubaylık sınavı buradamı? Bu kapıdan mı gireceğiz?” dedim ve “Evet.” cevabını alır almaz, “geriye dön! Uygun adım, marş!” :p Gaza geldim dedim ya, o açıdan:) Doğru geriye, hızlı hızlı… 20dk. lık yürümeden sonra indiğim durağa geldim ve otobüs gelmeyince dolmuşa binip çıktım dönüş yoluna.

Dolmuşta bir yandan kara kara düşünüyorum; “sabah en erken otobüs 6.00′da kalkıyor. Ona yetişsem bile en erken saat 7.30′da Hava Kuvvetlerinde olurum. Ya almazlarsa? Tamam sınav 9.00′da ama duyuruda 7.00′de nizamiyede olun diyor:(” Sonra saldım çayıra:) Napalım dedim nasip! Araç imkanı olmayınca…

Çıktı almak için gittiğim kafede [Çok sağolsun.] bir arkadaş banliyö trenlerini tavsiye etti. Kendisi kullanıyormuş Bilgi verdi baya ve en önemlisi alsancaktan Gaziemir’e en fazla 30dk.’da gideceğimi söyledi. Normalde 1 saatlik bir yol:) Aklınızda olsun, Aliağa’dan Cumaovası’na kadar banliyö treni mevcut:) Kentkartla biniliyor. Halkapınar metroistasyonunda metro-banliyö, banliyö-metro değişimi yapabilirsiniz;)

Tepemde bir ışık yandı o anda:) “Tamam” dedim, “yarık kesin banliyo ile gideceğim!” Geldim eve, internette araştırdım ve planı yaptım. Metro ile Halkapınar’a oradan banliyö ile Gaziemir Hava Teknik Okullar Komutanlığı’na… Taksi cazip gelince atladım sabah taksiye ve Alsancak garına… radan banliyöya ve doğru Gaziemir Tren İstasyonu’na:) Tam vaktind eoradaydım. Sanıyorum 1500 kişi falan vardı:( Sınıfımız büyük bir yer. Herkesi okulundaki bölümüne göre ayırmışlar.

50 Mesleki bilgilerden 50 de inkılap tarihi, Atatürk ilke ve inkılapları, uluslar arası kuruluşlar, güncel bilgiler, coğrafya ve türkçeden soru vardı. 100 soru 60dk. olay geldi, çoğunu emin olarak yaptım. Konuyu bilmeme rağmen bazı sorularda istenen bilgiyi anlayamadığım için cevabı bulmakta zorlandım. Barajı geçerim diyorum. Ama geçmek mesele değil. Puanı yüksek olandan sıralama başlayacağı için şansım azalır.

En önemli kısmı ise ön muayene, spor, güvenlik soruşturması ve bazı sözlü sınavlardan oluşan mülakat kısmı. Herkesin bildiği gibi asıl eleme orada:) Bakalım, göreceğiz neler olacak. Mülakatta elenecek olsam bile katılıp tecrübe edinmek istiyorum. Eğer iş oraya kalırsa sağlık ve spordan şüphem pek yok. Gerisi komutanlara kalmış:) Güzel olacak güzel. İyi düşün iyi olsun derler:) Tabii ki sadece tavuk gibi düşünmekle olmuyor;)

Benim gibi Hava Kuvvetleri sözleşmeli astsubaylık sınavına katılanlar varsa başarılar dilerim… Bir haftamızda böyle geçti. Şimdi işede başladım, koşturmacaya devam:)

Benze Yazılar:

1. Konak Çok Katlı Otopark Nerede? (Haritası)
2. Referandumda Nerede Oy Kullanacağım? Hangi Sandıkta Oy Vereceğim?

iyinet frmtr trkygnclr webmaster seo yarışması‘da istediklerimi yapamadım ve bir kaç sebepten ötürüde geri sıralara düştüm. Durumu gören Uğur el attı ama bilmiyorum ne akdar faydası olur :) Şuan beklemedeyiz. Backlinkimiz yok ikimizinde. Bu konuda çok sorun yaşıyoruz malesef. Birgün o da olur:) Desteklemek için sitesi olanlar bi 20 günlüğüne link verebilir;) Hatta link vermem diyenler en azından içerisinde iyinet frmtr trkygnclr webmaster seo yarışması  kelimesinin geçtiği bir makale yazarak iyinet frmtr trkygnclr webmaster seo yarışması Linki verebilir. Bu bana büyük bir destek olur…

Yarışmada Uğur kardeşimde var. iyinet frmtr trkygnclr webmaster seo yarışması linkinden onun seo yarışması sitesine de ulaşabilirsiniz. Şimdiden teşekkürler…

Benze Yazılar:

1. iyinet frmtr trkygnclr webmaster seo yarışması Bugün Bitiyor…
2. iyinet frmtr trkygnclr webmaster seo yarışması devam ediyor
3. iyinet frmtr trkygnclr webmaster seo yarışması

Sanırım gerekli evrakları onlar ayarlayıp bizim ehliyet dosyamızı oluşturuyorlar. Tabi ki bir de o ehliyet dosyasını verip ehliyetimizi almak var. Sanırım işin o kısmı da yaklaşık (trafiğe vs… ödenen paraların toplamı) 310-320 TL. civarında… Heralde birkaç ay bekleteceğim o kısmı :/ Dosyamızı alalım da gerisi kolay zaten…

Daha önce yazdığım 17 Nisan 2010 Ehliyet Sınavı Sonuçları (Motorlu Araçlar) ve 15 Mayıs 2010 Ehliyet Sınavı (Direksiyon Sınavı) yazılarından da bilgi edinebilirsiniz. Herkese şimdiden başarılar. Umarım bu sınavlara girenler, ehliyet almak için hem yazılı hem de direksiyon sınavlarından geçerler…

Benze Yazılar:

1. 29 Mayıs 2010 Direksiyon Sınavı
2. 15 Mayıs 2010 Ehliyet Sınavı (Direksiyon Sınavı)
3. 25 – 26 Eylül 2010 Direksiyon Sınavı Sonuçları