Kemal ONUR » Günlük

16 Kasım’dan Sonraki Günlerimde…

Kemal ONUR — Tue, 01 Dec 2009 17:27:27 +0000

Uzun zaman olmuş “Günlük” kategorisine yazmayalı:( Aslında vaktim vardı ama son zamanlarda kafam biraz karışık. Yani daha doğrusu içimden pek bir şey gelmiyor. Arada sırada olan bir durum bu, daha öncede bloğumda buradaki yazımda bahsetmiştim. İnsanın aklı meşgul olunca günlerce boş vakti dahi olsa bir şey yapamıyor/yaptığı iş bir işe yaramıyor :)

Ama bugün güzel şeyler olmadı değil.
Mesela Halk Eğitim‘in toplantısına gittim. Bu arada da yapmam gerekenlerin bazılarını yaptım. Geriye tek bir dosyayı teslim etmek kaldı. Onu da yarın teslim edersem iyice rahatlarım:) Cuma Günü Halk Eğitim’in İnternet Üzerinden Kayıt Sistemi kapanıyormuş, yeni başladığım kursun öğrencilerine ulaşması için kursun verildiği Türkiye Eğitim Gönüllüleri Vakfı’nı aradım ve yönetici ile görüşerek ondan ricada bulundum. Umarım gerekli bilgileri zaman dolmadan toplar :(

Yarın ve diğer gün öğleden sonraları Halk Eğitim Merkezi’ne giderek yardımcı olmaya çalışacağım bir müddet. Arasıra gitmek lazım;) Küsüyorlar:p Biraz yardımcı olursam bende mutlu olurum:)

Halk Eğitim’deki işim bittikten sonra hemen eve döndüm ve harici hard disk için ayırdığım parayı alarak doğru daha önce keşfettiğim bir teknoloji mağazasına:) Güzel bir insanı da görme imkanım oldu o arada;) Beraber gidip daha önce seçtiğim Western Digital(WD) ve Seagate markalı 2 harici hard diski alıp kasaya gittim. Reyon sorumlusuna insanların hangisini daha çok tercih ettiklerini, hangisinde daha fazla sorun çıktıını vs… sordum. Reyon sorumlusunun cevapları ve şahsi önerisi doğrultusunda Seagate‘de karar kıldım. Zaten uzun zamandır Seagate’in hard disk konusunda başarılı bir marka olduğunu bilmem ve bir kaç uzman diyebileceğim insandan da tavsiye olarak duymam onda karar kılmamı etkiledi. Kısa bir süre içinde resimleri ve gerekli bilgileri sizlerle paylaşmayı planlıyorum inşallah:)

Harici hard diski aldıktan sonra birşeyler yedik ve eve döndüm. Bugün kadim dostum Erşan bayram tatilini bitiriyor:( Çanakkaleye gitmesi beni çok üzüyor. Daha oturup adam gibi 2 laflayamadık bile :( Halbu ki ikimizin de anatacağı çok şey vardı… Bir kaç saat sonra onu yolculamaya gideceğim. Umarım sağ-salim Çanakkaleye varır:/

Eve gelir gelmez hemen yeni aldığım tazecik Seagate HDD’min fotoğraflarını çektim:) Sonra hemen notebookuma takıp yazılımını yükledim ve oradan da ekran görüntülerini aldım;) Merak etmeyin hepsini paylaşacağım sizinle;)

Hııı, bir şey daha var; Erşan’ın ricası üzerine onun Travian’daki köyüne bakıyorum bir kaç gündür. Bu sayede Travian sayesinde tanıştığım Prof.Dr. olan Ümit abi ile de görüştüm. Hesabını bana devretti. Sanırım herzamanki gibi yoğun. Zaten ben ona diyorum bırak şu illeti diye dinlemiyor :D Neyse bu sayede yine Travian illetine bulaştık:) Artık “Tavian Yazıları” kategorisine daha rahat ve sıklıkla yazı eklerim;)

Biraz daha eskiye gidersek daha önce de bahsettiğim AÖF kaydımı tamamladım:) Gayet de iyi oldu. Yani aklımdaki olmazsa olmaz şeylerden 2’si tamam; 1)AÖF kaydı, 2)Harici Hard Disk. Sıra diğerlerinde:)

Neyse yeter bu kadar, oh valla yazsam daha da okucaksınız:) Ne meraklı milletiz yav, başka bişi yazsam okunmaz. Günlük yazınca “Acep ne olmuş?” diye herkes okuo:P Hımmmm, unutmadan, geçmiş Bayramınız mübarek olsun;)

Artık Libya ile Vizesiz Geçiş Başlıyor!

Kemal ONUR — Tue, 24 Nov 2009 11:31:37 +0000

Başbakan Recep Tayyip Erdoğan, Libya‘daki resmi temasları çerçevesinde Başbakan Bağdadi Ali El Mahmudi ile bir araya geldi. Görüşmede iki ülke arasındaki vize uygulamasının kaldırılması konusunda anlaşmaya varıldığını açıklandı.

El Mahmudi, Başbakan Erdoğan’ı Başbakanlık binasının girişinde karşıladı. Erdoğan ve El Mahmudi, basına poz vermelerinin ardından baş başa görüştüler.

Görüşmenin ardından, heyetler arası görüşmeye geçilmeden önce basın mensupları toplantı salonuna davet edildi. Burada basın mensuplarına açıklama yapan El Mahmudi, ”Türkiye ile Libya arasındaki vizenin kaldırılması konusunda anlaşmaya vardık. Önümüz Kurban Bayramı. Bugün itibariyle Türk vatandaşları Libya’ya, Libya vatandaşları da Türkiye’ye vizesiz gidebilir’‘ dedi.

El Mahmudi’nin yaptığı açıklamanın ardından Türkiye ile Libya arasında heyetler arası görüşmelere geçildi.

İzmir, İktidara Muhalefet Edeyim Derken Gerici Oldu

Kemal ONUR — Tue, 24 Nov 2009 10:38:06 +0000

Dinç Bilgin, yaratılan korku atmosferinin İzmirliyi esir aldığını öne sürdü. “Ne Türkiye’ye irtica geldi ne de İzmirli kızlar kapandı.” diyen Bilgin, demokrasinin beşiği İzmir‘in iktidara muhalefet edelim derken gerici görüntü aldığını söyledi.

Sabah ve Yeni Asır gazetelerinin eski sahibi Dinç Bilgin, İzmir’in iktidara muhalefet etmek isterken gerici, tutucu hale geldiğini söyledi. Dinç Bilgin, ilklerin ve yeniliklerin şehri olan İzmir’in, salt AK Parti iktidarına reaksiyon göstermek amacıyla bu özelliğini kaybettiğini, “ulusalcı” şehir olduğunu belirtti. İzmirlinin korktuğu AK Parti’nin 7 senedir iktidarda olduğunu hatırlatan Bilgin, “Ne Türkiye’ye irtica geldi, ne İzmirli kızlar kapandı. Gereksiz bir paranoyaya kapıldı ve o da şehri zamanın ruhundan kopardı. Şimdi İzmirlilerin ilericilik zannettiği şey gericiliğe, tutuculuğa dönüştü.” ifadelerini kullandı.

Gönül Soyoğul’un, www.egedesonsoz.com sitesinde yayımlanan röportajında Dinç Bilgin, İzmir’in geçmişte ‘değişimin öncüsü’ olduğunu anlattı. İlk demokrasi denemelerinin de bu şehirde başladığını aktaran Bilgin, günümüzde ise muhalifliğin dayattığı korkuların İzmirliyi ‘Ergenekoncu şehir’ haline getirdiğini savundu. Bilgin sözlerini şöyle sürdürdü: “Oysa Avrupa Birliği’ne ilk girmek isteyen şehir olmalıydı. Gerici farz ettiği partiye karşı ilericilik yapıyor ama aslında yaptıkları bölücülük, gericilik oluyor. Gülünç bir şehir haline geldi, tekrar sahiciliğe dönmesi lazım. Ucuz şoven şeyler, İzmir’e zarar veriyor. Zaten toplumda ikiye bölünmüşlük var, grip aşısı bile bölünme sebebi olarak görülebiliyor. Kampın bir tarafında olan İzmir, bana göre akıllara ziyandır.”

(Mustafa GİRGİÇ/İZMİR)

MİM: Yazılarınızı Nasıl Hayata Geçiriyorsunuz?

Kemal ONUR — Sun, 22 Nov 2009 21:20:56 +0000

Merhabalar efendiiimm… :) Uzuuuunn zamandır yazmak istediğim bir yazı bu. Şu mim olayından bizde nasibimizi aldık sonunda:) Mim’i yollayan Talat arkadaşıma teşekkür ederim:) Zorla mimlettim kendimi ona :p Sürekli takip ettiğim bloglardan biri 4harf.org, son zamanlarda pek uğrayamasam da bugün her zamanki gibi şöyle bir göz attım ve aklıma geldi şu mim olayı hemen.

“Yazılarınızı nasıl hayata geçiriyorsunuz?” diyor mim. İlk olarak söylemek isterim ki; ben yazılarımı değil yazılarım beni hayata geçiriyor:)

Gelelim işin teknik boyutuna…
Efendim, ben öyle profesyonel bir blog yazarı değilim, malumunuz bu blog ile yaklaşık 4-5 aydır ilgilenmekteyim:) Öncelikle ben çok düzenli bir blogçuyum bunu bilin:p Siz bana inanmıyorsunuz ama benim “makale yaz” diye bir listem bile var:D Aynen yandaki gibi:)

Makale yazmak istediğim veya yazmam gerektiğini düşündüğüm konuları bir metin belgesinde liste haline getiriyorum. Bu konularda veya başka konularda daha önce yazdığım makaleleri veya araştırmaları da “YAzılacaklar” klasöründe topluyorum:) Böylece vaktim oldukça bu makaleleri düzenleyerek yayınlıyorum:)

Tabi ki bu kadar değil ;) Öncelikle yazmak istediğim konuyu ciddiyetine göre uzun bir süre araştırıyorum, bu araştırmalarda bilgilerin tutarlı olmasına dikkat ederim. Çünkü; insanlar bu yazıyı okuduklarında sanki herşeyi başka araştırma yapmadan benim yazdığım yazıya göre yapacakmış gibi düşünüyorum. Bu da baya bir sorumluluk yüklüyor bana bu yüzden derinden derine araştırmam:) İnşallah bir hatam olmaz ve bu sorumluluğumu yerine getiririm.

Araştırmaları genelde bir kaç koldan yaparım. Yani örneğin; önce araştırdığım şeyin ne olduğunu öğrenirim, tarihini öğrenirim, hayatımızdaki faydalarını ve son olarak bu konunun yazılmaya değer tarafını;) Daha sonra yazacağım makale aklımda şekillendiği için ona uygun bir başlık ararım. Bu başlık hem yazının içeriğini yansıtmalı hem de aramalarda bulunmamda etkisi olmalı;)
Tabi ki bu yazının hangi kategoriye ait olduğu en başından bellidir değil mi? :) Ben de başlıktan önce veya sonra yazacağım yazının kategorisini seçerim. Kategori seçiminde de bir çok şeyi düşünerek doğru tercihler yapmaya çalışırım…

Gelelim konunun kelimelere dökülmesine:) İşin en can alıcı kısmı da budur değil mi;) Hem aramalarda içeriğinize itibar edilmesi hem de (En önemlisi) aramalardan veya başka yollardan sitenize gelenlerin aradığı konu hakkındaki yeterli ve doğru bilgiyi bulması gerekiyor. Bu yüzden uzatmadan, belli bir düzen içerisinde yazılmış ve net bilgilere sahip bir yazı her zaman için hit çeker ve okurları mutlu eder:)

Veeee, yazma işlemi bittikten sonra konuyla ilgili resim eklerim. Çünkü görsellik iyidir;) Daha sonra vermem gereken linkleri bağlarım ve koyuluk-italiklik vs… gibi değişiklikleri de tamamladığımda şöyle bir baştan okurum kelime hatalarını cümle devrikliklerini düzeltmek için.

Sonrasında bunca uğraşımın boşa gitmemesi için “HTML” görünümündeyken “Ctrl + A ve Ctrl + C”yaparım ve yazımı “Taslak Olarak Kaydederim“. Sonrasında “önizleme” butonu ile yayına girdiğinde nasıl olacağına bakar gerekli düzenlemeleri de tamamlarım. Önizleme işlemi de bittikten sonra yazım için uygun etiketleri yazarım bunların hepsini kopyalayıp SEO için kullandığım eklentinin etiketler kısmına da yapıştırırım. Ve aynı eklentinin gerekli alanlarını da doldurduktan sonra en güzel an!!! “Yayımla” düğmesi ile yazımı yayına sokar kendimi de hayata geçirmiş olurum;)

Umarım yeterince açıklayıcı olmuştur:) Şimdi bu MİM‘i okuyan tüm bloger arkadaşların dışında işi gücü ile arasına engel koymak için veeee FF’i bize bağşettiği için bir teşekkür mahiyetinde bi dost‘uma postalıyorum;) Hayırlı günler efendim :D

Güzel Bir Akşamı Oldu Dünün…

Kemal ONUR — Sun, 15 Nov 2009 21:49:16 +0000

Çok sevdiğim ve saydığım ve de aynı sevgiyi kat be kat fazlasıyla gördüğüm, merhametli, yufka yürekli, iyi niyetli türünün son örneği derler ya öyle bir insan işte. Beni gördüğü zaman dahi kimi zaman ağlayan, kimi zaman gözleri dolan bir melekinsan! Ağır bir rahatsızlıktan dolayı yoğun bakıma alınmış ve benim çok geç haberim olmuş. “Allah’ım muhtemelen onu sevdiğini düşünüyorum. Ama sevdiklerinden bazılarına uzun ömür ver ki bizde örnek alabilecek birilerini etrafımızda görelim!…”

Bu acı haberin ve üzücü günlerin ardından dün öğlende onu ziyarete gittim. Tabii ki hastahanede yoğun bakımda olanları görebilmek mümkün değil. Bir camekandan 10-15dk. izleyebiliyorsunuz sadece. Gittiğimde görüş bitmişti, sevindim! Çünkü görmek bana pek iyi gelmezdi. Zaten giderkende görünce nasıl durabileceğimi düşünüyordum kara kara…

Ziyaretten sonra döndüm ve biraz dinlendim. Aklımda bazı düşünceler sürekli beni dürterken dinlenmek pek mümkün olmadı tabii…

Sonra Uğur aradı ve Metin‘in onda kaldığını ve Bergama’ya dönmeden görüşebileceğimizi söyledi. Buna çok sevindim. Metin, üniversitede bizim sınıftaki sevdiğim dostlardan biriydi. Bu yüzden hala seviyorum ve görüşmek iyi geldi:) Herzaman iyi niyetli olmuştur. Tabi ki Uğur’u da görmeyeli epey olmuştu. Her açıdan güzeldi. Hastahane üzüntüsüne de iyi geldi bu görüşme. Malum hayat akıp gidiyor…

Kordon’da biraz gezindikten sonra Kıbrıs Şehitleri Caddesine çıktık oradan tekrar Kordon’a dönüp güzel bir çaycıda oturduk. Nezih modern ve ferah bir mekan. Çayları da gayet iyidir;) Uzun sohbetler başladı tabi sonrasında:) Ama tam da sohbet balının tadına varmışken Uğur arabayı kaçırmamak için çıkmaları gerektiğini söyledi, kalktık…

Eve geldiğimde yine şu bir türlü bitmeyen Halk Eğitim Merkezi’nin prosedürleri ile uğraştım. Sonra biraz nette takılıp saat 01:30 gibi uykuya daldım. Çok güzeldi uykum:) O kadar uykum gelmiştiki bilgisayarı bile kapattığımdan emin olamamış sabah kontrol etmiştim:) Tabi ki sabh erkenden kalkıp derse gittim ve uykumu aldığımdan ötürü dersi bi güzel anlattım ve birazda uzattım:) Sağolsun arkadaşlar bugün fazla yormadılar beni. Aklımda sürekli; “acaba şuan herkes aynı şekilde anlattıklarımı anladı mı?” diye soru işaretleri oluyor. Bu da verimliliğimi etkiliyor:/Onu bi’ atlatırsam -ki atlattım sayılır- başka sorun kalmıyor:) Zaten kurslarla ilgili bir çok konuda da bilgi edinebildim, aylarımı aldı ama oldu sonunda:)

Bu arada yazıma ara verdim şimdi tekrar devam ettim çünkü; ablacuğumun doğum gübü bugün;) Pasta yerine baklavayla kutladık:) heheheh:) İyi ki doğmuş…

2009, 6. İzmir Autoshow Otomobil ve Hafif Ticari Araçlar Fuarı Bitti!

Kemal ONUR — Thu, 12 Nov 2009 22:53:48 +0000

Daha önce burada, burada ve burada bahsettiğim 2009, 6. İzmir Autoshow Otomobil ve Hafif Ticari Araçlar Fuarı bugün bitti! 7 Kasım’da açılan İzmir Autoshow Otomobil Fuarı 12 Kasım’da kapılarını kapattı. Büyük ilgi gören fuarda misafirler gelecek yılların teknolojilerine şehit oldu ve bir kaç yıl sonra piyasaya sürülecek olan arabaları tanıma fırsatı bulan misafirler son güne kadar fuar ziyaretinde bulundurlar!

Autoshow Fuarı’mız için şehir ve hatta yurt dışından gelenler oldu. Malesef ki imkansızlıklar nedeni ile karışamadım. bir dahakine. iyi günler dilerim.

Boşa giden koca bir gün!

Kemal ONUR — Thu, 12 Nov 2009 22:18:52 +0000

Uzun zamandır planladığım işlerimi yapamadığım gibi bloğumla da ilgilenemedim. En büyük sebebi Allah’ın bana çile doldurmam için bahşettiği şu halk eğitimdeki usta öğreticilik konusuydu:) Evet, gerçekten tam bir çile kaynağı benim için. Yapmam gereken bir sürü iş varken + görüşmem gereken bir kişi ve uğramam gereken 2 resmi daire + internet üzerindeki işlerim vs… Hepsini 2 gün öncesinden planlamıştım. Yapmam da gerekiyordu.

Ama ne oldu, sağolsun halk eğitimdeki yetkilimiz sayesinde tam 3 saat boşu boşuna bekledim ve hiç bir işlemim yapılmadan yollandım. O yine iyi, peki ya yanına giderek, “bizim işlemleri ne zaman halledebiliriz” diye sormasaydım… Herhalde acil çıkması gerektiğini bildirmeden bizi orada bırakıp işine gücüne bakacak(!)tı!!!

İnsanlara saygısızlık etmek benim için büyük bir gaflet, öylede olması gerekli. Afedersiniz, sokakda gördüğüm köpeğin bile benim için bir yeri vardır. Hz. Yunus’un deyişi ile “Yaradılanı sev, Yaradan’dan ötürü”. Ama bugün bunu pek göremedim. Ki bir insan olarak! Hangi kendi nefsimi saymıyorum da, benim gibi acil işleri olan ve yaşça da büyük olan ve ailevi sorumlulukları olan abi/ablalarımızın bekletilmesi durumu daha da elzem kıldı! Bu basiretsizlikten sıkılarak sayın yetkilimizin yanına hatırlatma amacı ile gittiğimizde ise gayet cana yakın(!), saygı çerçevesinde(!), sorumluluk bilinci(!) ile geri çevrildik!!!

Yanarım yanarımda, bu tip insanlar yok yere saygınlıklarını yitiriyorlar ona yanarım. Şahsen hala daha hakkında kişisel görüşlerimin olmlu olduğu bu abi/ablalarım keşke kendilerini bu tavırları ile küçük düşürmeseler. Haddimi aşmayarak, insanlarla iletişim kurabilecek kadar zeka, beceri ve kültüre sahip olduğumu tahmin ediyorum. Daha önceleri metropol bir şehirde sosyal ve yoğun bir hayat tarzına sahip olmanın getirisi olarak, çok çeşitli ve fazlaca insanla ilişkim oldu/oluyor. En azından karşımdaki insana kim olurs aolsun saygı duymam gereketiğinin bilincindeyim. Keşke babam yaşındaki insanlard abunun bilinciyle hareket ederek her insanın bir onurun ve kültürünün olduğunu ve saygı duyulması gerektiğini düşünebilseler!

Olayın ayrıntısına girmek istemiyorum ki herkesin ne anlatmak is t ediğimi anladığını umuyorum. Bir yerden sonra bu insanların tavırları yüzünden haketmeyen insanlara da gereksiz bir tutum takınabiliyoruz ve bu şekilde hoşgörüyü unutarak hareket ediyor sonra da bir türlü ortayolu tutturamıyoruz.

Peki şikayet etmeye hakkımız var mı?

“Saygı görmek isteyen, saygı gösterir!” unutmamak lazım.

Belirli bir süre daha işler rayına oturana kadar bu sıkıntılarla karşılaşacağım gibi. Vaktimin büyük bir kısmının yoğun geçmesi aslında madden değilde zihin boyutunda geçekleşiyor. Bu tip durumlara kafa olarak kendimi fazlaca yoruyorum ve çok verimsiz günler yaşıyorum. Ki benim tek sermayam sabrım, yaratıcılığım ve pratikliğim. Bunlardan birini bile kaybedersem hayat bambaşka olur benim için! Umarım bugün yaşadıklarımı ben de sizlerde yaşamayız!

İyi günler dilerim:)

23.10.2009 Günüm

Kemal ONUR — Fri, 23 Oct 2009 22:15:46 +0000

“Ooooofffff, oooofffff…” diyerek ne kadar yoğun ve yorucu olduğunu anlatmaya çalışayım ben baştan :D Kafa ütülemiş olmayalım sonra;)

Gecenin saat 02:00′den sonra bu bloğum yüzünden ancak yatabildim:( Sabahın 8′inde kalkınca da haliyle uykusuz bir güne “merhaba” dedik:( Bir de saat 06:38′de uyandım nedense, bir yarım saatten fazlada öyle gitti:( Sabah atıştırma bir kahvaltı ile çıktım yola.

Sabah erken kalkmayı seviyorum ama uykusuzluk olmasa birde :( Temiz havayı soluyunca biraz açıldım sanki;) Hızlıca durağa gittim. Yaklaşık bir 10dk. kadar yürüme mesafem var. Evimizin önü nekadar işlek bir cadde olsa da gittiğim yer biraz ters kaldığından farklı bir durağa yelken açıyorum mecburen:) Allah’dan ki otobüsüm bekletmedi:)

Hemen atladığım gibi doooğruu Türkiye Eğitim Gönüllüleri Vakfı / Gümüşpala Eğitim Birimi‘ne… Türkiye Eğitim Gönüllüleri Vakfı (TEGV)’nı bilmeyenle riçin anlatayım ama çok genel olacak; yardımsever vatandaşlarımızın destekleriyle fon sağlayan bu vakfımızın hedefi çocuklarımız. Genel olarak okul çağındaki çocuklarımıza okul eğitimine destek bir eğitim vermekte. Asıl amacı ise; her insanı vatanı için hayırlı bir birey yapmak, onlara bazı değerleri öğretebilmek. Bunları ise yine gönüllü vatandaşlarımız sayesinde yapıyorlar. Örneğin; emekli bir matematik öğretmeni ücretsiz olarak haftada 3 gün ders veriyor, veya tiyatro öğretmeni tiyotro dersi vs… Bunun dışında bizim gibi halk eğitim merkezinden gelenler de var. Bu şekilde çok sosyal ve samimi bir ortam oluşturulmuş ve insanlar için “insan ve eğitim” odaklı bir hizmet veriyorlar.

Kurum Sorumlusu Zehra Hanım (oradaki ufaklıkların değimiyle Zehra Abla) neredeyse bütün sorumluluğu yüklenmiş durumda. Elinden geldiğince koşturuyor ve buna rağmen güleryizini ve anlayışlı-yumuşak tavrını hiç bozmuyor. “Abla” dediğine bakmayın çocukların genç bir “gönüllü” Zehra Abla’mız:) Hemen hemen her seferinde olduğu gibi bu sefer de odasında bir bilgi alış-verişi yaptık, sohbet ettik ve bazı resmi işleri de hallettik. O arada bir kaç misafiri geldiğinde biraz uzadı işimiz. Aslına bakarsanız bir kaç randevum daha olduğundan ayrılmayı düşündüm ama iyi ki de kalkmamışım:)

Sohbetin güzel bir yerinde güzel bir insan daha katıldı bize. Kendisini akşamları radyo dinleyenlerin bir çoğu bilir; “Ömer KÖROĞLU ile Vesaire” diye program anonsu kulağımda çınladı hemen:) Evet kendisi şu hikayeler anlatan, can damarımızı yoklayan Vesaire programının dj’i Ömer KÖROĞLU idi:) Onunla da tanışma fırsatını bulduk. Ben pek havamda değildim ve çok acelem vardı tabi genelde olduğu gibi kafamda da bir sürü plan… Yine de bir kaç sözü yetti bana, çok uzun uzadıya konuşmaya gerek kalmadı:) Hatta kendisi TEGV kütüphanesine bir miktar kendi kitabından bağışladı. Hemen ödünç aldım 1 tane:) Şöyle bir göz gezdirdim hoş bir içeriğe sahip gibi görünüyor. Fırsat buldukça okumak istiyorum. Vesaire programını ise uzun bir zaman dinlemiştim zamanında. Artık malumunuz evlerde radyo dinleme durumu pek olmuyor hele de benim için:( Kendisine başarılar diliyorum. Kitabın ön ve arka kapakları ise şöyle(Resimlerin üzerine tıklayarak büyültebilirsiniz.);
Yanda da gördüğünüz gibi sade hoş bir kapağa sahip kitap bence:) Ömer KÖROĞLU’nu çabasından dolayı taktir ettim. Kitap yazmak kolay bir iş değil, tabi ki bu kitaplardan TEGV’e bağışlamasıda bu takdiri hak etmesinde etken oldu ;) İşin şakası bir yana gün içerisindeki bu olay beni mutlu etti. Zaten kurs saatlerimiz de denk geliyor gibi, yani sanırım bir süre sonra terslik olmazsa her haftasonu karşılaşma imkanımız olacak. Kim bilir belki diksiyon için ufak tiyolar alabilirim kurslarına katılamasam da:)

TEGV’deki bu hoş sohbetin ardından yola koyuldum ve evime geldim. Zaman sebebiyle fazla duramadan hemen tekrar çıktım ve Halk Eğitim Merkezine bir uğradım. Ben bizimle ilgilenen müdür yrd.’nı beklerken orada bulunan öğretmen arkadaşlardan biri ricada bulundu ve onlar için basit bir tablo hazırladım, sanırım listeleme için kullanacaklarmış.

Daha sonra kendi işimi de hallettikten sonra Halk Eğitim Merkezi müdürümüz ile kısa ve hoş bir yolculuk yaparak beraber geldik. Kendisi hayat dolu ve çok samimi bir insan. Hani görseniz müdür olabileceğine o kadarda ihtimal vermezsiniz ki o kadar alçakgönüllü ve cana yakın. Türkiye’de böyle yönetici bulmak neredeyse imkansızdır. Kendisi şuan için bana göre çok olumlu bir kişilik.

Halk eğitim merkezinden çıkıp, bankaya uğradım ve ilk paramı aldım:) Allah bereket versin… Çok cu’z-i bir rakam olsa da sevindim. Umarım bir dahaki maaşımı görmekte nasip olur:) Daha sonra eve geldim ve bir şeyler yedikten sonra tekrar çıkıp güzel;) bir insanla görüştüm. Biraz neşem yerine geldi ve sonunda eve dönebildim:) Yarın ise öğlene doğru diğer kurs yerim olan Alevi Kültür Derneği / Bayraklı Şubesi’ne gideceğim. Sanırım müdürüm de katılacak dersime kontrol amaçlı:) İnşallah bir sorun çıkmaz…

Hepinize mutlu günler diliyorum…

Google Bot 1,108 Kez Gelmiş!

Kemal ONUR — Tue, 13 Oct 2009 18:16:33 +0000

Kısa bir süre önce GoogleBot’un 1,108 defa sitemi ziyaret ettiğini gördüm. Normald ebu kadar çok olmuyor. Daha önceleride olmuştu böyle bir dalgalanma, haata bundan çok daha yüksek rakamları vardı! Fakat bu dalgalanma iyiyemi işeret? Neye göre değişiyor? Değişimlerden sonra ziyaretlere ne zaman yansıyor? vs… Bilenlere sormak istedim bu konuda bilgisi olan var mı? :) Ha, unutmadan bir de resim koyayımda daha bi janjanlı olsun:)

Hayatımın En Durgun Zamanlarından Sonra…

Kemal ONUR — Thu, 24 Sep 2009 23:28:47 +0000

Ne haftaydı ama… Sanırım 3 gündür pek ilgilenemedim blogla. Zaten Ramazan Bayramı‘nın ilk 2 günü misafir ağırlamakla geçti. Gerçekten çok güzel bir durum fakat yorucu:/ Umarım herkesin herzaman böyle yoğun ve samimi misafiri olur:) Berekettir. Bulduğumuz ilk fırsattada biz de çıktık ziyarete. Fakat pek kimseyi bulamadık. Biz ailenin en küçüğü olarak bunca zaman gecikince normal… Aile büyükleri gelecek misafirleri çoktan ağırlamış da kendileri ziyarete çıkmışlardı biz gittiğimizde:( Ailenin küçüğü olmamıza rağmen maşallah çok rağbet gördük herzamanki gibi:) O açıdan güzel bri bayramdı fakat biraz da hüzün vardı tabi ki. Yakın ve uzak akrabalarımızdan 3 kişinin yas bayramı olması sebebiyle biraz hüzün vardı.

Akraba ziyaretini çok severim, sünnettir de zaten. Ama işte biraz üşengçlik biraz alışkanlıktan olsa gerek evden çıkmak pek kolay olmuyor:) Okuldan geldiğimden beri gitmek istesemde akrabalarımı ziyarete gidemedim bir türlü. Her neyse iyisiyle kötüsüyle bayramı geride bıraktık. İple çekiyorum Kurban Bayramını:)

Ramazan Bayramı(Eylül 2009) Başlıklı yazımda da bahsetmiştim, bu bayram biraz sosyal medyada “Ramazan mı? Şeker mi?” muhabbetleri geçti. Tabi ki RAMAZAN Bayramı:) Orada da bahsettiğim gibi ufak çaplı bir organize ile bizim gibi düşünen arkadaşlardan özellikle “Razaman” olarak tebriklere yer vermesini istedik. Ben internet üzerinden, “inadınaRAMAZAN Bayramınız MÜBAREK Olsun” şeklinde bir ifade ile bunu dile getirdim. “inadına” kelimesi ilk bakışta biraz kışkırtıcı gelse de hiç de öyle değil aslında. Şöyle bir durum var ki insanlar birşeyleri bilinçli olarak empoze etmeye çalışıyorlar bu yüzden inatlaşmak caiz :D İnanışların ve kimseye zararı değil, binlerce kat faydası olan bir olgunun bilinçli olarak çökertilmek istenmesini “Hainlik” olarak tanımlıyorum!

Bayram bitiminde yani Çarşamba günü samimi dostum ve sitemizin “nazlı” yazarı Erşan’la görüştük. Narlıdere’de bir işini halledip oradan Alsancağa geçtik. Biraz muhabbetten sonr abir kaç mağaza gezip İbrahim’e birşeyler aldık. Sonra da bir yerde oturup kahve içtik. Hiç kalkasım gelmedi oradan, sandalyeleri o kadar rahattı ki :) İbrahim de benim gibi düşünüyordu. Ama mecburen kalktık…

Ertesi gün yani saat 02:18 olduğu için dün, önemli ve özel;) biriyle görüştüm. Dün de en az çarşamba günü kadar eğlenceli ve güzel geçti. Halk Eğitim Merkezi’ne uğrayarak iş başvurusuyla ilgili bir kaç şey öğrendim. Heyecanla bekliyoru(Z)m :) Umarım olur. Bugün tekrar gitmem gerekebilir. Bir anca önce öğrenemem gerek işe başlama tarihini, ona göre uçak biletimi alıp İstanbul’daki CEBİT Bilişim Fuarı‘na gitmek istiyorum:) Bu benim için çok önemli… Cebit’i bilmeyen yoktur sanırım. Sonraki yazılarımda bahsedeceğim zaten oradan bakabilirsiniz:)

Ramazan da geçti, Allah tekrar görmeyi nasip etsin, bu güzel ve yoğun haftadan sonra bir hafta daha geçirip biraz daha rahatlayacağım. Eğer işe başlama tarihi tahmin ettiim gibi 12 Ekim veya sonrası olursa inşallah çok mekbule geçecek:) Uzun zamandır beklediğim Cebit Bilişim Fuarı gezisini gerçekleştirdikten sonra geriye iş başı yapmak kalacak ve bundan sonra daha sakin olacağını düşünüyorum günlerimin:) Böylesi daha hep bi aksiyon var:) Ama tek üzüldüğüm Mynak.com, notebookplatformu.com ve bloğum ile ilgilenemiyor olmak. Özellikle de Notebook Platform’u ile… Şans… Ama şu dönemi atlattığımda güzel bir başlangıç yapacağıma inanıyorum. Baştan ayağa bir yenilenmeye gireceğim;) İyi günler…

Kemal ONUR » Günlük

16 Kasım’dan Sonraki Günlerimde…

Related posts:

Artık Libya ile Vizesiz Geçiş Başlıyor!

Related posts:

İzmir, İktidara Muhalefet Edeyim Derken Gerici Oldu

Related posts:

MİM: Yazılarınızı Nasıl Hayata Geçiriyorsunuz?

Related posts:

Güzel Bir Akşamı Oldu Dünün…

Related posts:

2009, 6. İzmir Autoshow Otomobil ve Hafif Ticari Araçlar Fuarı Bitti!

Related posts:

Boşa giden koca bir gün!

Related posts:

23.10.2009 Günüm

Related posts:

Google Bot 1,108 Kez Gelmiş!

Related posts:

Hayatımın En Durgun Zamanlarından Sonra…

Related posts: