Ama bugün güzel şeyler olmadı değil.
Mesela Halk Eğitim‘in toplantısına gittim. Bu arada da yapmam gerekenlerin bazılarını yaptım. Geriye tek bir dosyayı teslim etmek kaldı. Onu da yarın teslim edersem iyice rahatlarım:) Cuma Günü Halk Eğitim’in İnternet Üzerinden Kayıt Sistemi kapanıyormuş, yeni başladığım kursun öğrencilerine ulaşması için kursun verildiği Türkiye Eğitim Gönüllüleri Vakfı’nı aradım ve yönetici ile görüşerek ondan ricada bulundum. Umarım gerekli bilgileri zaman dolmadan toplar :(

Yarın ve diğer gün öğleden sonraları Halk Eğitim Merkezi’ne giderek yardımcı olmaya çalışacağım bir müddet. Arasıra gitmek lazım;) Küsüyorlar:p Biraz yardımcı olursam bende mutlu olurum:)

Halk Eğitim’deki işim bittikten sonra hemen eve döndüm ve harici hard disk için ayırdığım parayı alarak doğru daha önce keşfettiğim bir teknoloji mağazasına:) Güzel bir insanı da görme imkanım oldu o arada;) Beraber gidip daha önce seçtiğim Western Digital(WD) ve Seagate markalı 2 harici hard diski alıp kasaya gittim. Reyon sorumlusuna insanların hangisini daha çok tercih ettiklerini, hangisinde daha fazla sorun çıktıını vs… sordum. Reyon sorumlusunun cevapları ve şahsi önerisi doğrultusunda Seagate‘de karar kıldım. Zaten uzun zamandır Seagate’in hard disk konusunda başarılı bir marka olduğunu bilmem ve bir kaç uzman diyebileceğim insandan da tavsiye olarak duymam onda karar kılmamı etkiledi. Kısa bir süre içinde resimleri ve gerekli bilgileri sizlerle paylaşmayı planlıyorum inşallah:)

Harici hard diski aldıktan sonra birşeyler yedik ve eve döndüm. Bugün kadim dostum Erşan bayram tatilini bitiriyor:( Çanakkaleye gitmesi beni çok üzüyor. Daha oturup adam gibi 2 laflayamadık bile :( Halbu ki ikimizin de anatacağı çok şey vardı… Bir kaç saat sonra onu yolculamaya gideceğim. Umarım sağ-salim Çanakkaleye varır:/

Eve gelir gelmez hemen yeni aldığım tazecik Seagate HDD’min fotoğraflarını çektim:) Sonra hemen notebookuma takıp yazılımını yükledim ve oradan da ekran görüntülerini aldım;) Merak etmeyin hepsini paylaşacağım sizinle;)

Hııı, bir şey daha var; Erşan’ın ricası üzerine onun Travian’daki köyüne bakıyorum bir kaç gündür. Bu sayede Travian sayesinde tanıştığım Prof.Dr. olan Ümit abi ile de görüştüm. Hesabını bana devretti. Sanırım herzamanki gibi yoğun. Zaten ben ona diyorum bırak şu illeti diye dinlemiyor :D Neyse bu sayede yine Travian illetine bulaştık:) Artık “Tavian Yazıları” kategorisine daha rahat ve sıklıkla yazı eklerim;)

Biraz daha eskiye gidersek daha önce de bahsettiğim AÖF kaydımı tamamladım:) Gayet de iyi oldu. Yani aklımdaki olmazsa olmaz şeylerden 2′si tamam; 1)AÖF kaydı, 2)Harici Hard Disk. Sıra diğerlerinde:)

Neyse yeter bu kadar, oh valla yazsam daha da okucaksınız:) Ne meraklı milletiz yav, başka bişi yazsam okunmaz. Günlük yazınca “Acep ne olmuş?” diye herkes okuo:P Hımmmm, unutmadan, geçmiş Bayramınız mübarek olsun;)

Benze Yazılar:

1. Verbatim’dan Boyu Küçük İşlevi Büyük Bir Alet :D (Harici HDD)
2. Hard Disklerde Yeni Bir Çağ…
3. Boşa giden koca bir gün!

“Yazılarınızı nasıl hayata geçiriyorsunuz?” diyor mim. İlk olarak söylemek isterim ki; ben yazılarımı değil yazılarım beni hayata geçiriyor:)

Gelelim işin teknik boyutuna…
Efendim, ben öyle profesyonel bir blog yazarı değilim, malumunuz bu blog ile yaklaşık 4-5 aydır ilgilenmekteyim:) Öncelikle ben çok düzenli bir blogçuyum bunu bilin:p Siz bana inanmıyorsunuz ama benim “makale yaz” diye bir listem bile var:D Aynen yandaki gibi:)

Makale yazmak istediğim veya yazmam gerektiğini düşündüğüm konuları bir metin belgesinde liste haline getiriyorum. Bu konularda veya başka konularda daha önce yazdığım makaleleri veya araştırmaları da “YAzılacaklar” klasöründe topluyorum:) Böylece vaktim oldukça bu makaleleri düzenleyerek yayınlıyorum:)

Tabi ki bu kadar değil ;) Öncelikle yazmak istediğim konuyu ciddiyetine göre uzun bir süre araştırıyorum, bu araştırmalarda bilgilerin tutarlı olmasına dikkat ederim. Çünkü; insanlar bu yazıyı okuduklarında sanki herşeyi başka araştırma yapmadan benim yazdığım yazıya göre yapacakmış gibi düşünüyorum. Bu da baya bir sorumluluk yüklüyor bana bu yüzden derinden derine araştırmam:) İnşallah bir hatam olmaz ve bu sorumluluğumu yerine getiririm.

Araştırmaları genelde bir kaç koldan yaparım. Yani örneğin; önce araştırdığım şeyin ne olduğunu öğrenirim, tarihini öğrenirim, hayatımızdaki faydalarını ve son olarak bu konunun yazılmaya değer tarafını;) Daha sonra yazacağım makale aklımda şekillendiği için ona uygun bir başlık ararım. Bu başlık hem yazının içeriğini yansıtmalı hem de aramalarda bulunmamda etkisi olmalı;)
Tabi ki bu yazının hangi kategoriye ait olduğu en başından bellidir değil mi? :) Ben de başlıktan önce veya sonra yazacağım yazının kategorisini seçerim. Kategori seçiminde de bir çok şeyi düşünerek doğru tercihler yapmaya çalışırım…

Gelelim konunun kelimelere dökülmesine:) İşin en can alıcı kısmı da budur değil mi;) Hem aramalarda içeriğinize itibar edilmesi hem de (En önemlisi) aramalardan veya başka yollardan sitenize gelenlerin aradığı konu hakkındaki yeterli ve doğru bilgiyi bulması gerekiyor. Bu yüzden uzatmadan, belli bir düzen içerisinde yazılmış ve net bilgilere sahip bir yazı her zaman için hit çeker ve okurları mutlu eder:)

Veeee, yazma işlemi bittikten sonra konuyla ilgili resim eklerim. Çünkü görsellik iyidir;) Daha sonra vermem gereken linkleri bağlarım ve koyuluk-italiklik vs… gibi değişiklikleri de tamamladığımda şöyle bir baştan okurum kelime hatalarını cümle devrikliklerini düzeltmek için.

Sonrasında bunca uğraşımın boşa gitmemesi için “HTML” görünümündeyken “Ctrl + A ve Ctrl + C”yaparım ve yazımı “Taslak Olarak Kaydederim“. Sonrasında “önizleme” butonu ile yayına girdiğinde nasıl olacağına bakar gerekli düzenlemeleri de tamamlarım. Önizleme işlemi de bittikten sonra yazım için uygun etiketleri yazarım  bunların hepsini kopyalayıp SEO için kullandığım eklentinin etiketler kısmına da yapıştırırım. Ve aynı eklentinin gerekli alanlarını da doldurduktan sonra en güzel an!!! “Yayımla” düğmesi ile yazımı yayına sokar kendimi de hayata geçirmiş olurum;)

Umarım yeterince açıklayıcı olmuştur:) Şimdi bu MİM‘i okuyan tüm bloger arkadaşların dışında işi gücü ile arasına engel koymak için veeee FF’i bize bağşettiği için bir teşekkür mahiyetinde bi dost‘uma postalıyorum;) Hayırlı günler efendim :D

Benzer yazı bulunmuyor.

Bu acı haberin ve üzücü günlerin ardından dün öğlende onu ziyarete gittim. Tabii ki hastahanede yoğun bakımda olanları görebilmek mümkün değil. Bir camekandan 10-15dk. izleyebiliyorsunuz sadece. Gittiğimde görüş bitmişti, sevindim! Çünkü görmek bana pek iyi gelmezdi. Zaten giderkende görünce nasıl durabileceğimi düşünüyordum kara kara…

Ziyaretten sonra döndüm ve biraz dinlendim. Aklımda bazı düşünceler sürekli beni dürterken dinlenmek pek mümkün olmadı tabii…

Sonra Uğur aradı ve Metin‘in onda kaldığını ve Bergama’ya dönmeden görüşebileceğimizi söyledi. Buna çok sevindim. Metin, üniversitede bizim sınıftaki sevdiğim dostlardan biriydi. Bu yüzden hala seviyorum ve görüşmek iyi geldi:) Herzaman iyi niyetli olmuştur. Tabi ki Uğur’u da görmeyeli epey olmuştu. Her açıdan güzeldi. Hastahane üzüntüsüne de iyi geldi bu görüşme. Malum hayat akıp gidiyor…

Kordon’da biraz gezindikten sonra Kıbrıs Şehitleri Caddesine çıktık oradan tekrar Kordon’a dönüp güzel bir çaycıda oturduk. Nezih modern ve ferah bir mekan. Çayları da gayet iyidir;) Uzun sohbetler başladı tabi sonrasında:) Ama tam da sohbet balının tadına varmışken Uğur arabayı kaçırmamak için çıkmaları gerektiğini söyledi, kalktık…

Eve geldiğimde yine şu bir türlü bitmeyen Halk Eğitim Merkezi’nin prosedürleri ile uğraştım. Sonra biraz nette takılıp saat 01:30 gibi uykuya daldım. Çok güzeldi uykum:) O kadar uykum gelmiştiki bilgisayarı bile kapattığımdan emin olamamış sabah kontrol etmiştim:) Tabi ki sabh erkenden kalkıp derse gittim ve uykumu aldığımdan ötürü dersi bi güzel anlattım ve birazda uzattım:) Sağolsun arkadaşlar bugün fazla yormadılar beni. Aklımda sürekli; “acaba şuan herkes aynı şekilde anlattıklarımı anladı mı?” diye soru işaretleri oluyor. Bu da verimliliğimi etkiliyor:/Onu bi’ atlatırsam -ki atlattım sayılır- başka sorun kalmıyor:) Zaten kurslarla ilgili bir çok konuda da bilgi edinebildim, aylarımı aldı ama oldu sonunda:)

Bu arada yazıma ara verdim şimdi tekrar devam ettim çünkü; ablacuğumun doğum gübü bugün;) Pasta yerine baklavayla kutladık:) heheheh:) İyi ki doğmuş…

Benze Yazılar:

1. İzmir, İktidara Muhalefet Edeyim Derken Gerici Oldu
2. Bilge Adam, Cisco’nun Eğitim Ortağı Oldu

Ama ne oldu, sağolsun halk eğitimdeki yetkilimiz sayesinde tam 3 saat boşu boşuna bekledim ve hiç bir işlemim yapılmadan yollandım. O yine iyi, peki ya yanına giderek, “bizim işlemleri ne zaman halledebiliriz” diye sormasaydım… Herhalde acil çıkması gerektiğini bildirmeden bizi orada bırakıp işine gücüne bakacak(!)tı!!!

İnsanlara saygısızlık etmek benim için büyük bir gaflet, öylede olması gerekli. Afedersiniz, sokakda gördüğüm köpeğin bile benim için bir yeri vardır. Hz. Yunus’un deyişi ile “Yaradılanı sev, Yaradan’dan ötürü”. Ama bugün bunu pek göremedim. Ki bir insan olarak! Hangi kendi nefsimi saymıyorum da, benim gibi acil işleri olan ve yaşça da büyük olan ve ailevi sorumlulukları olan abi/ablalarımızın bekletilmesi durumu daha da elzem kıldı! Bu basiretsizlikten sıkılarak  sayın yetkilimizin yanına hatırlatma amacı ile gittiğimizde ise gayet cana yakın(!), saygı çerçevesinde(!), sorumluluk bilinci(!) ile geri çevrildik!!!

Yanarım yanarımda, bu tip insanlar yok yere saygınlıklarını yitiriyorlar ona yanarım. Şahsen hala daha hakkında kişisel görüşlerimin olmlu olduğu bu  abi/ablalarım keşke kendilerini bu tavırları ile küçük düşürmeseler. Haddimi aşmayarak, insanlarla iletişim kurabilecek kadar zeka, beceri ve kültüre sahip olduğumu tahmin ediyorum. Daha önceleri metropol bir şehirde sosyal ve yoğun bir hayat tarzına sahip olmanın getirisi olarak, çok çeşitli ve fazlaca insanla ilişkim oldu/oluyor. En azından karşımdaki insana kim olurs aolsun saygı duymam gereketiğinin bilincindeyim. Keşke babam yaşındaki insanlard abunun bilinciyle hareket ederek her insanın bir onurun ve kültürünün olduğunu ve saygı duyulması gerektiğini düşünebilseler!

Olayın ayrıntısına girmek istemiyorum ki herkesin ne anlatmak is t ediğimi anladığını umuyorum. Bir yerden sonra bu insanların tavırları yüzünden haketmeyen insanlara da gereksiz bir tutum takınabiliyoruz ve bu şekilde hoşgörüyü unutarak hareket ediyor sonra da bir türlü ortayolu tutturamıyoruz.

Peki şikayet etmeye hakkımız var mı?

“Saygı görmek isteyen, saygı gösterir!” unutmamak lazım.

Belirli bir süre daha işler rayına oturana kadar bu sıkıntılarla karşılaşacağım gibi. Vaktimin büyük bir kısmının yoğun geçmesi aslında madden değilde zihin boyutunda geçekleşiyor. Bu tip durumlara kafa olarak kendimi fazlaca yoruyorum ve çok verimsiz günler yaşıyorum. Ki benim tek sermayam sabrım, yaratıcılığım ve pratikliğim. Bunlardan birini bile kaybedersem hayat bambaşka olur benim için! Umarım bugün yaşadıklarımı ben de sizlerde yaşamayız!

İyi günler dilerim:)

Benzer yazı bulunmuyor.

Gecenin saat 02:00′den sonra bu bloğum yüzünden ancak yatabildim:( Sabahın 8′inde kalkınca da haliyle uykusuz bir güne “merhaba” dedik:( Bir de saat 06:38′de uyandım nedense, bir yarım saatten fazlada öyle gitti:( Sabah atıştırma bir kahvaltı ile çıktım yola.

Sabah erken kalkmayı seviyorum ama uykusuzluk olmasa birde :( Temiz havayı soluyunca biraz açıldım sanki;) Hızlıca durağa gittim. Yaklaşık bir 10dk. kadar yürüme mesafem var. Evimizin önü nekadar işlek bir cadde olsa da gittiğim yer biraz ters kaldığından farklı bir durağa yelken açıyorum mecburen:) Allah’dan ki otobüsüm bekletmedi:)

Hemen atladığım gibi doooğruu Türkiye Eğitim Gönüllüleri Vakfı / Gümüşpala Eğitim Birimi‘ne… Türkiye Eğitim Gönüllüleri Vakfı (TEGV)’nı bilmeyenle riçin anlatayım ama çok genel olacak; yardımsever vatandaşlarımızın destekleriyle fon sağlayan bu vakfımızın hedefi çocuklarımız. Genel olarak okul çağındaki çocuklarımıza okul eğitimine destek bir eğitim vermekte. Asıl amacı ise; her insanı vatanı için hayırlı bir birey yapmak, onlara bazı değerleri öğretebilmek. Bunları ise yine gönüllü vatandaşlarımız sayesinde yapıyorlar. Örneğin; emekli bir matematik öğretmeni ücretsiz olarak haftada 3 gün ders veriyor, veya tiyatro öğretmeni tiyotro dersi vs… Bunun dışında bizim gibi halk eğitim merkezinden gelenler de var. Bu şekilde çok sosyal ve samimi bir ortam oluşturulmuş ve insanlar için “insan ve eğitim” odaklı bir hizmet veriyorlar.

Kurum Sorumlusu Zehra Hanım (oradaki ufaklıkların değimiyle Zehra Abla) neredeyse bütün sorumluluğu yüklenmiş durumda. Elinden geldiğince koşturuyor ve buna rağmen güleryizini ve anlayışlı-yumuşak tavrını hiç bozmuyor. “Abla” dediğine bakmayın çocukların genç bir “gönüllü” Zehra Abla’mız:) Hemen hemen her seferinde olduğu gibi bu sefer de odasında bir bilgi alış-verişi yaptık, sohbet ettik ve bazı resmi işleri de hallettik. O arada bir kaç misafiri geldiğinde biraz uzadı işimiz. Aslına bakarsanız bir kaç randevum daha olduğundan ayrılmayı düşündüm ama iyi ki de kalkmamışım:)

Sohbetin güzel bir yerinde güzel bir insan daha katıldı bize. Kendisini akşamları radyo dinleyenlerin bir çoğu bilir; “Ömer KÖROĞLU ile Vesaire” diye program anonsu kulağımda çınladı hemen:) Evet kendisi şu hikayeler anlatan, can damarımızı yoklayan Vesaire programının dj’i Ömer KÖROĞLU idi:) Onunla da tanışma fırsatını bulduk. Ben pek havamda değildim ve çok acelem vardı tabi genelde olduğu gibi kafamda da bir sürü plan… Yine de bir kaç sözü yetti bana, çok uzun uzadıya konuşmaya gerek kalmadı:) Hatta kendisi TEGV kütüphanesine bir miktar kendi kitabından bağışladı. Hemen ödünç aldım 1 tane:) Şöyle bir göz gezdirdim hoş bir içeriğe sahip gibi görünüyor. Fırsat buldukça okumak istiyorum. Vesaire programını ise uzun bir zaman dinlemiştim zamanında. Artık malumunuz evlerde radyo dinleme durumu pek olmuyor hele de benim için:( Kendisine başarılar diliyorum. Kitabın ön ve arka kapakları ise şöyle(Resimlerin üzerine tıklayarak büyültebilirsiniz.);
Yanda da gördüğünüz gibi sade hoş bir kapağa sahip kitap bence:) Ömer KÖROĞLU’nu çabasından dolayı taktir ettim. Kitap yazmak kolay bir iş değil, tabi ki bu kitaplardan TEGV’e bağışlamasıda bu takdiri hak etmesinde etken oldu ;) İşin şakası bir yana gün içerisindeki bu olay beni mutlu etti. Zaten kurs saatlerimiz de denk geliyor gibi, yani sanırım bir süre sonra terslik olmazsa her haftasonu karşılaşma imkanımız olacak. Kim bilir belki diksiyon için ufak tiyolar alabilirim kurslarına katılamasam da:)

TEGV’deki bu hoş sohbetin ardından yola koyuldum ve evime geldim. Zaman sebebiyle fazla duramadan hemen tekrar çıktım ve Halk Eğitim Merkezine bir uğradım. Ben bizimle ilgilenen müdür yrd.’nı beklerken orada bulunan öğretmen arkadaşlardan biri ricada bulundu ve onlar için basit bir tablo hazırladım, sanırım listeleme için kullanacaklarmış.

Daha sonra kendi işimi de hallettikten sonra Halk Eğitim Merkezi müdürümüz ile kısa ve hoş bir yolculuk yaparak beraber geldik. Kendisi hayat dolu ve çok samimi bir insan. Hani görseniz müdür olabileceğine o kadarda ihtimal vermezsiniz ki o kadar alçakgönüllü ve cana yakın. Türkiye’de böyle yönetici bulmak neredeyse imkansızdır. Kendisi şuan için bana göre çok olumlu bir kişilik.

Halk eğitim merkezinden çıkıp, bankaya uğradım ve ilk paramı aldım:) Allah bereket versin… Çok cu’z-i bir rakam olsa da sevindim. Umarım bir dahaki maaşımı görmekte nasip olur:) Daha sonra eve geldim ve bir şeyler yedikten sonra tekrar çıkıp güzel;) bir insanla görüştüm. Biraz neşem yerine geldi ve sonunda eve dönebildim:) Yarın ise öğlene doğru diğer kurs yerim olan Alevi Kültür Derneği / Bayraklı Şubesi’ne gideceğim. Sanırım müdürüm de katılacak dersime kontrol amaçlı:) İnşallah bir sorun çıkmaz…

Hepinize mutlu günler diliyorum…

Benze Yazılar:

1. 11.10.2009 Pazar Günüm…
2. 29.06.2009 Günü İle Başlayan Uğursuz Haftam:)
3. 14.04.2009 Günüm…