Bildiğiniz gibi dün yani 18 Mart, “Çanakkale Şehitlerini Anma Günü“ydü. Bu münasebetle aslında bir kaç şey karalamak istemiştim ama buna imkan bulamadım. Akşama bir yerden elime geçen bir broşürü inceledim. Tabi ki Çanakkale Şehitlerimiz ile ilgiliydi…

Broşür, Çanakkale Şehitleri Tanıtım ve Araştırma Derneği tarafından çok güzel tasarlanmış ve çok ciddiyetle içerik hazırlanmış. Ben de bu güzel eserden bir alıntı yapmak istedim en azından. Çok hoşuma giden bir Çanakkale Anısı’nı paylaşmak istiyorum. Yazı içerisine eklediğim resimlerden  de net olarak kısa hikayecikler okunabilmekte…

“”

O’na Mescid-i Aksa’da rastladım… İhsan BARDAKÇI

Mevki: Kudüs           Mekan: Mescid ül Aksa                    Tarih: 21 Mayıs 1972 Cuma.
Ben ve gazeteci arkadaşım rahmetli Said TERZİOĞLU, İsrail dışişleri rehberlerinin yardımı ile bu mübarek makamı dolaşıyoruz. Kudüs Çarşısı’nda rüzgar gibi dolanan entarili kahvecilerin ellerindeki askılara çarpmadan biraz yürüdünüz mü, önünüze çıkan kapı sizi Mescid ül Aksa’nın önüne kavuşturur. Mir’ac mucizesinin soluklanıldığı ilk Kıble’mize yani… Hemen oracıkta, ilk avlu vardır ki, hala bizim lakabımızla anılır. “12 bin şamdanlı avlu” derler oraya. Yavuz Selim 30 Aralık 1517 Salı günü Kudüs’ü devlete katmıştır da, ortalık kararmıştır. Yatsı namazını o avluda kılar. Kendisi ve bütün ordusu beraber. Şamdanları yakarlar. Tam 12 bin şamdan… O isim oaradan kalmadır. Sekiz on basamaklı merdiveni adımladınız mı, o mukaddes Mescid’in bağdaş kurduğu ikinci avluya ulaşırsınız.

O’nu merdivenin başında gördüm. İki metreye yakın bir boy. İskeletleşmiş vücudu üzerinde garip bir giyisi. Palto?.. Hayır, Karput, pardösü veya kaftan? Değil. Öyle bir şey işte. Başındaki kalpak mı, takke mi, fes mi? Hiçbirisi değil. Oraya dimdik, dikilmiş. Yüzüne baktım da, ürktüm. Hasadı yeni kaldırılmış kıraç toprak gibi. yüzbinlerce çizgi, kırışık ve kavruk bir deri kalıntısı. Yanımda bizim eski vatandaşımız İstanbullu yusuf’a sordum:
“Kim bu adam?” dedim.
Lakaydı ile omuz silkti. “Bilmem.” diye cevap verdi. “Bir meczup işte. Ben bildim bileli, yıllardır burada dururmuş. Çakılı gibi, hala duruyor ya… Kimseye bişey sormaz. Kimseye bakmaz, kimseyi görmez.”
Nasıl, neden, niçin hala bilmiyorum. Yanına vardım. Türkçe “Selamünaleyküm baba” dedim.
Torbalanmış gözkapaklarının ardın sütrelenmiş gibi jiletle çizilmişçesine donuk gözlerini araladı. Yüzü gerildi. Bana, bizim o canım Anadolu Türkçemizle cevap verdi:
“-Alekümüsselam oğul…”
Donakaldım, ellerine sarıldım, öptüm öptüm…
Anlattı ki ben de size anlatacağım…
Ama evvela biliniz. O canım Devlet çökerken, biz Kudüs’ü 401 yıl 3 ay 6 günlük bir hakimiyetten sonr abırakırız. Günlerden 9 Aralık 1917 Pazar günüdür. Tutmaya imkan yok. Ordu bozulmuş, çekiliyor, Devlet, zevalin kapısında. İngiliz girinceye kadar geen zamanda içinde yağmalanmasın diye orada bir ardçı bölüj bırakırız. Adet odur ki kendi zabteden galip, asayiş görevi yapan yenik ordu askerlerine esir muamelesi yapmaz.
Anlattı, dedim ya. Gerisini tamamlayayım.
“-Ben, dedi, Kudüs’ü kaybettiğimiz gün buraya bırakılan ardçı bölüğünden…”
Sustu. Sonra, elindeki silahın namlusuna sürdüğü fişekleri ateşler gibi zımbaladı.
“-Ben, o gün buraya bırakılmış 20. Kolordu, 36. Tabur, 8. Bölük, 11. Ağır Makinalı Tüfek Takım Komutanı Onbaşı Hasan’ım.”
Yarabbi!… Baktım, bir minare şerefes gibi gargin omuzları üzerindeki başı, öpülesi sancak gibiydi.
Ellerine bir kere daha uzandım. Gürler gibi mırıldandı:
“-Sana, bir emanetim var oğul. Nice yıldır saklarım. Emaneti yerine teslim eden mi?”
“-Elbette, dedim, buyur hele…”
Konuştu:
“-Memlekete avdetinde yolun Tokat Sancağı’na düşerse… Git, burayı bana emanet eden kumandanım Kolağası(Önyüzbaşı) Musa Efendi’yi bul. Ellerinde benim için öp. Ona de ki…”
Sonra, kumandanı olduğu takımın makinalısı gibi gürledi:
“-O’na de ki, gönül komasın. “11. MAKİNALI TKAIM KOMUTANI IĞDIRLI ONBAŞI HASAN, O GÜNDEN BU YANA, BIRAKTIĞIN YERDE NÖBETİNİN BAŞINDADIR. TEKMİLİM TAMAMDIR KUMANDANIM!…” dedi dersin.”
Öleyazdım.

Sora yine dineldi. Taş kesildi. Bir kez daha baktım. Kapalı gzleri ardından, dört bin yıllık Peygamber Ocağı ordumuzun serhat nöbetçisi gibiydi. Ufukları gözlüyordu. Nöbetinin başında idi. Tam 57 yıl kendisini unutuşumuzdaki nadanlığımıza rağmen devletine küsmemişti.”"

Related posts:

1. Namaz Kılan Askerin Muhteşem Cevabı

Ulaştırma Bakanlığı, cumhuriyetin 100. yılı olan 2023′e kadar 12 otoyol projesini tamamlamayı hedefliyor. Amaç, Avrupa’yı Kafkaslara, Ortadoğu’ya ve Orta Asya’ya bağlayan bir köprü konumunda olan Türkiye’de batıdan doğuya kesintisiz bir otoyol ağı kurmak. Bakanlık, 228 kilometresi yapımı devam eden otoyollar olmak üzere toplam 2 bin 238 kilometrelik otoyol ağına, 2023′te 4 bin 773 kilometre uzunluğunda 12 yeni otoyolu katmayı planlıyor.

1- Gebze-İzmir Otoyolu: 421 kilometre uzunluğundaki otoyol, Gebze’den başlayacak ve Bursa, Savaştepe üzerinden İzmir’e ulaşacak.

2- Kuzey Marmara Otoyolu: 361 kilometre uzunluğundaki otoyol, Adapazarı’ndan başlayacak, İstanbul Boğazı’nı yapımı planlanan 3. boğaz köprüsüyle geçerek Kınalı’ya ulaşacak ve mevcut otoyola bağlanacak.

3- Tekirdağ-Çanakkale -Balıkesir Otoyolu: 433 kilometre uzunluğundaki otoyol, Trakya’yı Ege’ye bağlayacak. Edirne’den başlayacak otoyolun Çanakkale Boğazı’nı köprü ile geçmesi ve Balıkesir’in Savaştepe ilçesinde Gebze-İzmir Otoyolu ile birleşmesi amaçlanıyor. Ayrıca otoyolun Tekirdağ Malkara’dan İpsala sınır kapısına ve ayrıca Kınalı’dan Kuzey Marmara Otoyolu’na da bağlanması planlanıyor.

4- Aydın-Denizli-Antalya Otoyolu: 335 kilometre uzunluğundaki otoyolun tamamlanmasıyla İstanbul, Bursa, İzmir ve Aydın’dan Antalya’ya otoyol ile kesintisiz ulaşım sağlanacak.

5- Ankara-İzmir Otoyolu: 549 kilometre uzunluğundaki otoyol, Ankara’dan başlayacak ve Eskişehir üzerinden İzmir’e ulaşacak.

6- Sivrihisar-Bursa Otoyolu: 202 kilometre uzunluğundaki otoyol, Eskişehir ile Bursa’yı birbirine bağlamanın yanı sıra, Ankara-İzmir Otoyolu ile Gebze-İzmir Otoyolu’nu da birbirine bağlayacak.

7- Ankara-Kırıkkale-Delice Otoyolu: 120 kilometre uzunluğundaki otoyol, mevcut Ankara-İstanbul otoyolunun kuzey ve doğuya açılan kapısı olacak.

8- Afyon-Burdur-Antalya ve Çevre Otoyolu: 345 kilometre uzunluğundaki otoyol, Eskişehir Seyitgazi’nin Kırka Beldesi’nden Ankara-İzmir otoyoluna bağlanacak. Böylece, otoyol ile Ankara’dan Antalya’ya ulaşım da mümkün olacak.

9- Ankara-Pozantı Otoyolu: 287 kilometre uzunluğundaki otoyol, Ankara’yı, Niğde üzerinden mevcut otoyol ile birleşerek Mersin, Adana ve Hatay’a bağlayacak.

10- Şanlıurfa-Habur Otoyolu: 360 kilometre uzunluğundaki otoyol, Şanlıurfa’dan Mardin üzerinden Habur’a uzanacak.

11- İstanbul ve Ankara’yı İran ve Kafkasya’ya bağlayacak otoyol: 1200 kilometre uzunluğundaki otoyol, mevcut Ankara-İstanbul otoyolunun Gerede kavşağından başlayacak ve Amasya, Erzincan, Erzurum ve Ağrı üzerinden Gürbulak sınır kapısına ulaşacak. Ayrıca Samsun’u Ankara’ya bağlayacak bir otoyol da bu proje kapsamında inşa edilecek.

12- Şanlıurfa-Diyarbakır Otoyolu: 160 kilometre uzunluğundaki otoyol tamamlandığında Diyarbakır, Şanlıurfa üzerinden hem Habur sınır kapısına hem de Adana ve Mersin’e bağlanacak.

Related posts:

1. İşte Grip Hastalığının Tarihçesi…
2. İşte İnternetin “İlk”leri…
3. Öğrenciyiz İşte Kardeşim!

İEF Paraşüt Kulesi

Fuara girdiğimiz kapıdan daha önce girdiyseniz fark etmişsinizdir, fuarımızın meşhur ve adrenalin dolu paraşut kulesi hemen karşınıza geliyor:) Kuledeki uzmanlar gerekli kurallara göre uygun olup olmadığınızı inceliyor. Eğer bir engel yoksa sizi bir güzel hazırlayıp bu son derece güvenli(hatta bana göre o kadar güvenliki pek bi’ eğlencesi kalmıyor:) ) kuleden aşağıya itiyor:) Tabi ki paraşütünüz taktıkdan sonra… Baya bir eğlenceli görünüyor, hiç binmedim ama belki bir gün o da olur:) Tahmin ediyorum ki kule farklı amaçlarla da kullanılıyordur, bu sadece işin eğlence kısmı. Aslında çok kalabalık olmasına rağmen bence pek doyurucu bir fuar değildi. Tabi ki biraz geç kalmamızın da bunda etkisi var. Ne yapalım ancak vakit oldu:)

Buradan sonra pavyonlara yöneldik, hani şu standların olduğu kapalı mekanlar:) Aslına bakarsanız insanın giresi gelmiyor kapalı bir yerlere. Malum izmirin sıcak havası ve aşırı kalabalık, insanı birazcık caydırıyor:) Ama yılmadık tabi ki, girdik çıktık bi’ çok yere. Fakat pek istediğim gibi geçmedi. Bunun iki sebebi vardı;
1) Aşırı ve kuru kalabalık yüzünden rahat hareket edemedik,
2) Ne standlar yeterliydi ne de yetkililer…

Evet, çok talep vardı ve çok fazla firma vardı ama bunlar “İletişim Teknolojileri” adına gelen firmalar değillerdi. Özellikle yemek sanayii üzerine bir fuar gibiydi sanki:) Tabi ki konu yemek olunca, halkımızın ilgisi ve dikkat çekmek için veriler promosyonlar malum:) Hatta bi’ ara “yuh artık…” dediğim bir şey gördüm. Saygı değer arkadaşlar bir mobil telefon standında (kalabalıktan yaklaşamadık bile tam emin değilim:(  ) artık can sıkıntısından mı yoksa dikkat çekme çabasından mıdır anlayamadım, mısır patlatıyorlardı! Evet, yanlış duymadınız:) Resimdeki gibi bir kaç cep telefonunu dizmişler ortasına birkaç mısır koymuşlar ve telefonları çaldırarak mısırları patlatmaya çalışıyorlardı:) Belki bilirsiniz önceden beridir bahsedilen bir şey bu. Sanırım başarmışlardı, gereksiz kalabalık olsa da standın önü baya bir kalabalıktı. Bir ara Çanakkale ilimizle ilgili güzel bir sergiye girdik. Bu arada söylemeden geçmeyelim, 2009 İzmir Enternasyonel Fuarı(İEF)‘nın bu yılki konuk ili Çanakkale idi. Bunu çok taktir ettim, tam da 30 Ağustos Zafer Bayramı’na uygun olmuş:)

Çanakkale Sergisi'ndeki Heykeller

Paris'in Helene'y Kaçırması

Son zamanlardaki tartışmalara bir atıfda bulunuyor gibiydi sanki! “Çanakkalede beraberdik, hala öyleyiz!” dercesine anlamlı bir konuk olmuş:) Güzel de bir sergi kurulmuş İEF’te. Resimler, minyatürler, heykeller vs… ile desteklenmiş. Çanakkale valiliğinden gelen yetkililer ve şehrin bir kaç büyük firmasının standları dikkatimi çekti. İnsanlarla gayet ilgiliydiler. Çanakkale için ayrılan bir bölümün içerisindeki sergide bazı heykelleri resimlerimden görebilirsiniz. Heykellerden biri dikkatimi çekti, burada mermerden bir deniz ve üzerinde giden bir yelkenli çizilmiş. Altıdaki notta ise şöyle yazıyordu, “Paris’in Helene’y Kaçırması” . Heykel birçok kişinin dikkatini çekmişti. Tabi ki bununla kalınmamış. Değişik etkinlikler yapılmış ve en güzeli de bazı minyatürlerin orada olmasıydı şüphesiz:) Truva atını mı ararsınız, Seyit Onbaşı’yı mı ararsınız yoksa ülkemizin en şerefli anıtlarından Şehitlik Anıtı’nı mı ararsınız… 3′ü de oradaydılar. Gayet de iyi görünüyorlardı. Resimlerde de görüldüğü gibi:)

Belki geçmişte daha iyileri olduysa da güzel bir fuardı. Azar azar her lezzetten vardı. Bir de postayla ilgili bir standa denk geldik. Evet inanması zor da olsa fuarın “Ana Temasıyla İlgili” bir stand bulmuştuk :D

Related posts:

1. 2009 İzmir AutoShow Otomobil ve Hafif Ticari Araçlar Fuarı
2. 2009 İzmir Auto Show Otomobil ve Hafif Ticari Araçlar Fuarı, 7 – 12 Kasım
3. 6. İzmir AutoShow Otomobil ve Hafif Ticari Araçlar Fuarı (7 – 12 Kasım 2009) Bilgileri ve Ücretleri

Çanakkale'de Namaz Kılan Mehmetçik(Zaferden 1 Gün Önce)

Bir asker, namaz kılan (en zor şartlarda bile terk etmeyen) diğer askere sordu:
-Arkadaş kaçıncı asırda yaşıyoruz ? Niçin kendini zahmete sokup her gün 5 defa namaz kılıyorsun??

Namaz kılan asker tam o sırada uzaktan görünen teğmeni gösterdi:
-Şu insan; niçin yanından geçerken toplanıyor selam veriyor ve bütün emirlerine itaat ediyorsun. ‘yat’ dese yatıyor ‘kalk’ dese kalkıyorsun? O da senin gibi iki ayağı iki eli ve bir başı olan bir insan değil mi?’

Diğer asker cevap verdi:
-’Evet! O da benim gibi bir insan ama rütbesi var omuzun da yıldızı var…’

Namaz kılan askerin cevabı müthişti:
-’Ey arkadaş! Sen omuzunda bir tane yıldızı var diye, senin gibi bir insana itaat ediyorsun da ben yerdeki kumlar adedince yıldızları olan ve hepsini tespih tanesi gibi kudret eliyle çeviren bir zat’a niçin itaat etmeyeyim?
Niçin namaz kılıp emrini yerine getirmeyeyim?’ …

Related posts:

1. Twitter da Hidayete Erdi :)
2. RAMAZAN’ın İlk Anlarından…
3. Iğdırlı Onbaşı Hasan; Peygamber Ocağımızın Serhat Nöbetçisi…